ما در آنکادر تجربه و چالش‌های انتخاب کسانی را که سعی کردند قاب و چارچوب‌های رایج را کنار بگذارند و مسیری متفاوت برای خودشان انتخاب کنند روایت می‌کنیم.

مهمان اپیزود دوم از فصل یک پادکست آنکادر، دکتر نوید منوچهری است. نوید که پزشکی را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان خوانده اکنون در شهر دالاس تگزاس، فلوشیپ فوق دکترای خود را در دپارتمان نورولوژی و نوروتراپی دانشگاه تگزاس می‌گذراند.

نوید علاقه زیادی به انجام کار‌های تحقیقاتی و آزمایشگاهی دارد و معتقد است برای رسیدن به موفقیت باید روی یک موضوع ویژه، خیلی عمیق کار کرد.

او در این گفتگو، ماهیت و موقعیت فلوشیپ فوق دکترا را به عنوان یکی از گزینه تحصیلی و شغلی برای کسب تجربه در خارج از کشور توضیح می‌دهد و از فعالیت‌ها و مسؤولیت‌های فعلی‌اش می‌گوید. نوید توضیح می‌دهد که چطور این مسیر متفاوت را انتخاب کرده، به خاطرش از زمانی که می‌توانسته صرف خانواده و کارهای دیگر بکند هزینه کرده و در نهایت به چه چیزی دست یافته است. در نهایت هم تجربه‌هایی را که در این راه آموخته به صورت توصیه‌هایی کوتاه به کسانی که ممکن است بخواهند مسیر او را طی کنند می‌گوید.

گفتگو با دکتر نوید منوچهری در اپیزود دوم از فصل یک آنکادر را در پادبین بشنوید.

پادکست آنکادر از کجا بشنویم؟

آنکادر را در اپل پادکست بشنوید آنکادر را در گوگل پادکست بشنوید آنکادر را در کست باکس بشنوید آنکادر را در پادبین بشنوید  آنکادر را در اسپاتیفای بشنوید آنکادر را در گوگل موزیک بشنوید آنکادر را در استیچر بشنوید

پادکست آنکادر را کجا ببینیم؟

آنکادر را در آپارات ببینید  آنکادر را در یوتیوب ببینید

لیست مهمانان این فصل را در اپیزود صفر از فصل یک آنکادر ببینید.

خلاصه اپیزود دوم از فصل یک آنکادر

ابتدا از نوید درباره ماهیت فلوشیپ پژوهشی فوق دکترا (Post-Doctoral Research Fellowship) پرسیدیم و او گفت: «پست‌دکترال ریسرچ فلو یک ترانزیشنی است بین زمانی که افراد از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شن – چه به عنوان MD و چه به عنوان Phd- ولی هنوز جایگاه خودشون رو به صورت ثابت در بازار کاری که قراره وارد اون بشن، پیدا نکرده‌ان. هدف از این پست دکتورال ریسرچ فلوها این هست که افراد بتونن آمادگی و همزمان تجربه لازم برای حیطه کاری خودشون رو پیدا بکنن و بتونن به قول ما ایرانی‌ها برای خودشون اسمی در کنن و وارد بازار کار بشن.»

نوید در ادامه از کارهایی که در دپارتمان نورولوژی انجام می‌دهد برایمان گفت: «کاری که من می‌کنم منجر به بررسی و شناخت روند بیماری‌های خودایمنی مثل ام‌اس (MS) می‌شه. ما روی مدل‌های حیوانی تحقیق می‌کنیم و تلاشمون اینه که این بیماری‌‌ها رو بشناسیم و بهتر درک کنیم و نقش موثری روی تولید دارو‌های جدید داشته باشیم.»

آشنایی او با این حیطه کاری به فعالیت‌ها و تحقیقات مختلفی که در دوره دانشجویی خود انجام داده بر می‌گردد و معتقد است هیچ کس برای شروع نمی تواند بگوید که صد در صد مهارت‌های لازم برای ورود به یک جایگاه شغلی جدید را دارد ولی می‌تواند به آن مهارت‌هایی که برای رسیدن به هدف کمکش می‌کنند، نزدیک شود.

 

نوید چشم‌انداز خودش را اینگونه برایمان توصیف کرد: «قصد دارم در شش سال آینده یک نَریِتیوی در زمینه بیماری‌های خودایمنی اضافه و روش کار کنم و بر اساس گرنت‌‌هایی که داده می‌شه سرمایه جذب کنم و بعد‌ها آزمایشگاه خودم رو داشته باشم.»

 

در ادامه او از آزمون و خطاهایی که در دوران دانشجویی داشته است برایمان گفت. اینکه چه چیزی باعث شد این مسیر را از بین موقعیت‌های دیگر انتخاب کند.

«من باید خیلی از کار‌ها رو انجام می‌دادم تا بدونم چه کاری رو نمی‌خوام انجام بدم! این باعث می‌شد که من بیشتر و بیشتر بفهمم چی راضی‌ام می‌کنه و چی واقعاً لذت بیشتری بهم می‌ده. اگر خیلی از این کارها رو نمی‌کردم، همیشه برام سوال بود که خب اگر من اون کار رو می‌کردم چی‌ می‌شد؟»

 

دکتر نوید منوچهری خودش را فردی نکته‌بین می‌داند و نمی‌تواند از یک‌سری مسائل ساده گذر کند. کار کردن در بخش اورژانس برای او یک اشتباه بزرگ تلقی می‌شد چرا که با روحیاتش همخوانی نداشت.

«مهم‌ترین فاکتور بعد از اینکه فهمیدی یه چیزی غلطه، اینه که سریع عوضش کنی. اصرار روی یک چیز غلط صرفاً برای اینکه حالا اومدم داخل این مسیر ادامه‌اش بدم، باعث بدتر شدنش می‌شه و بهترش نمی‌کنه.»

قطعاً انتخاب یک مسیر جدید و کمتر شناخته شده بدون ریسک کردن امکان پذیر نیست. نوید به ریسک‌هایی که پذیرفته و با آنها مواجه شده می‌گوید:

«مسیر رزیدنتی که قبلاً داخلش بودم برام جذابیت نداشت. افرادی رو می‌دیدم که تو این مسیر بودن و الان بسیار موفق و سرشناس هستند. اما اون مسیر در بهترین حالت چیزی نبود که من برای خودم بخوام. یه جایی آدم باید دل بکنه و بگه من تمام خوبی‌های این مسیر رو به بدیاش بخشیدم و این در رو برای همیشه ببنده.»

«ریسک اصلی‌ای که بعد از ورود به این مسیر باهاش مواجه می‌شی، مسیر داده پرت بودنه! یعنی وقتی داری وارد مسیری می‌شی که کم‌تر کسی این راه رو اومده، شانس شکستت هم خیلی بیشتر می‌شه. ما باید این ریسک رو بپذیریم که اگر وارد این مسیر شدیم و شکست خوردیم، باز هم این احساس رو نداشته باشیم که از چیزی یا کسی عقب موندیم. مقایسه کردن باعث ایجاد استرس می‌شه.»

او درباره هزینه‌هایی که کرده هم می‌گوید: «شاید بشه گفت بیشترین هزینه‌ای که کردم از جنس مسائل شخصی و خانواده بوده. من زمانی رو که می‌تونستم با کسانی که برام مهم بودن بگذرونم خرج کردم تا در این مسیر قرار بگیرم.»

نوید توصیه‌های هم برای کسانی که فکر می‌کنند شاید بخواهند مسیر او را انتخاب کنند داشت:

«مهم‌ترین چیز اینه که با خودشون روراست باشن و بدونن چی می‌خوان. بدترین خواسته یک فرد توانمند اینه که فکر کنه موفقیت هدفشه! یعنی بگه من میخوام موفق بشم. موفق شدن هیچ‌وقت هدف خوبی نیست. به خاطر اینکه شما ممکنه موفق بشی ولی نه تو چیزی که دلت می‌خواسته! »

«هیچ‌وقت، هیچ‌وقت‌، هیچ‌وقت هم‌زمان دنبال دو تا خرگوش ندو! خیلی از افراد توانمند این شرایط براشون پیش اومده که همزمان چند تا کار رو موازی با هم جلو ببرن که اگر یکی نشد اون یکی رو انجام بدن و این معمولاً یک دستورالعمل برای شکستشون هست. به خاطر اینکه انرژی و تمرکزشون رو پخش می‌کنه بین کارهای مختلف و تو هیچ‌کدومشون نمی‌تونن صد در صد توانمندی‌شون رو بروز بدن.»

در آخر، از نوید پرسیدیم اگر می‌توانست به خود 20 ساله‌اش توصیه‌ای بکند چه می‌گفت؟

«از مسیر لذت ببر! نود درصد چیزایی که تو نگرانشون هستی هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افته و نود درصد چیزایی که اتفاق می‌افتن حتی به ذهنتم نمی‌رسه که نگرانشون باشی. بنابراین لذت نبردنه برات می‌شه حسرت.»

«جریان‌های اطراف خودت رو تشخیص بده و به محض اینکه احساس کردی در جریان اشتباهی شنا می‌کنی، مسیرت رو تغییر بده.»

و …

این تنها بخش‌هایی از گفتگوی ما با دکتر نوید منوچهری است. پیشنهاد می‌کنیم اپیزود دو از فصل یک آنکادر را به طور کامل گوش کنید.